ส่องประเทศไทย

ตอนที่3 กระชากหน้ากากบอส

 

ตอนที่1 ส่องประเทศไทย

ตอนที่2 We've been betrayed.

 

4.10

ไปไหนมาจ๊ะน้องจ๋าต่อหน้าโมโห อย่าเพิ่งโมโหคนงามพี่ถามไถ่......

เขางัวเงียตื่นขึ้นมาจากเสียงเพลงในคอมพิวเตอร์พร้อมๆกับแรงเขย่าของราม

"มาดูนี่พี่" ทัศน์เอ่ยขึ้น

"อะไรของมึงวะ กูตั้งปลุกตี4ครึ่ง นอนอีกยี่สิบนาทีได้มั้ย"

"ถ้าพี่มาเห็นอะไรดีๆในจอ พี่ตื่นแน่"

เขาชะโงกเข้าไปดูในจอคอมพิวเตอร์

"ใครวะ ชัยชนะ รัศมีวสันต์" เขาสงสัย

"มันก็คือชื่อจริงของบอส วิญญู วงษ์กบนั่นแหละพี่"

เขาเริ่มตื่นแล้ว

"ผมพยายามค้นหาชื่อวิญญู วงษ์กบ หายังไงก็ไม่เจอ แสดงว่า ชื่อนี้เป็นชื่อปลอมของบอส ผมลองค้นหาชื่ออื่น นามสกุลอื่นที่ใกล้เคียงก็หาไม่เจอ เลยลองคิดชื่อเป็นภาษาอังกฤษ"

"ยังไงวะ"

"วิญญู ถ้าเขียนเป็นภาษาอังกฤษคือ Win You Win ภาษาไทยก็คือชนะ ผมเริ่มค้นหาจากคำว่าชนะ ชนะชัย ชัยชนะ จนพบชัยชนะ รัศมีวสันต์"

"แน่ใจได้ไงว่าเป็นคนคนเดียวกันกับบอส"

"จากประวัติการศึกษา วันเดือนปีเกิด คล้ายๆกับบอส และข้อมูลที่เด็ดกว่านั้นคือ"

ทัศน์ลากเมาส์ลงมาอีก

"นี่เป็นข้อมูลใบสูติบัตรของนายชัยชนะ รัศมีวสันต์ บิดา นายจิระ เกื้อกูลสมบัติพันธ์ มารดานางสุนทรี รัศมีวสันต์"

"รองจันทรากับชัยชนะหรือบอสเป็นพี่น้องต่างมารดากันเหรอเนี่ย"

"บอสน่าจะเป็นลูกเมียน้อยและปิดเป็นความลับ เพราะไม่มีใครทราบเลยว่ารองจันทรามีน้องต่างแม่"

"บอสเลยใช้ชื่อปลอม เพื่อป้องกันการสืบค้นข้อมูลที่จะสาวไปถึงตัวรองจันทรา"

เขาพูดต่อ

"ดีเลย นอกจากเราจะแฉการทุจริตของรองจันทรา เรายังขุดคุ้ยประวัติส่วนตัวที่มันปิดบังและไม่มีใครรู้"

ทัศน์พูดเสริม

"ตอนนี้ก็เหลือแต่เราไปโหลดข้อมูลจากออฟฟิศแล้วส่งให้พรรคฝ่ายค้านและสื่อ"

บางซื่อ

ออฟฟิศ บริษัท วอทช์ ไทยแลนด์ จำกัด

เขาเข้ามาที่ชั้น2 หน้าห้องบอส จากการปีนเข้าทางหน้าต่างห้องน้ำชั้น2

บนชั้น2 มืดและเงียบ เขามองซ้ายขวาเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีคนอยู่ ก่อนจะเปิดคอมพิวเตอร์ของเลขา

เขาใช้พาสเวิร์ดที่เขาตั้งไว้ ล็อกอินเข้าไปโหลดข้อมูลลงซีดี

ขณะที่เขากำลังจะสอดซีดีลงซอง

ปุก!

เขารู้สึกเหมือนมีของแข็งๆหนักๆฟาดเข้าที่หลังศรีษะ จนเขาลงไปนอนฟุบกับพื้น เลือดเริ่มไหลออกจากศรีษะของเขา

เขาได้ยินเสียงเหมือนไม้กอล์ฟวางลงบนโต๊ะ

เขาถูกฟาดด้วยไม้กอล์ฟ!

"ผมค้นหาข้อมูลของคุณหลายที่ ไม่นึกว่าคุณจะเซฟข้อมูลล่งเครื่องเลขาของผม"

เขาย่อมจำเสียงนี้ได้ ไม่ใช่เสียงใครที่ไหน เป็นเสียงของบอสนั่นเอง

บอสเดินรอบๆตัวเขาเพื่อให้นแจว่าเขาไม่สามารถจะลุกขึ้นมาต่อสู้ได้

"ผมคิดไว้แล้วเชียวว่าคุณจะต้องกลับมา คุณก็พอรู้ แต่คุณไม่มีทางเลือก จำเป็นต้องเสี่ยงสินะ"

บอสย่อตัวลงเตรียมจะหยิบซีดีในมือเขา ทันใดนั้นเอง เขารวบรวมพละกำลังทั้งหมด ดึงมีดพกที่เหน็บตรงชายกางเกง แล้วจ้วงแทงเข้าตรงหน้าอกซ้ายของบอสอย่างรวดเร็ว พร้อมกับผลักตัวบอสชนโต๊ะดังโครม เขาแทงซ้ำอีกบริเวณหน้าท้อง

"แกชะล่าใจเกินไปแล้ว คุณชัยชนะ" เขาพูดขึ้น

ลมหายใจของบอสเริ่มอ่อนรวยระริน ตาแทบถลนออกจากเบ้า

"แกรู้เรื่องหมดแล้วเหรอ"

"เขาเรียกว่าทำการบ้านมาดีใช่มั้ยครับบอส"

บอสพริ้มตาลง

"ฉันประมาทแกเกินไปจริงๆ ทั้งๆที่ฉันคำนวณการเคลื่อนไหวแกได้ทุกย่างก้าว"

เขาไม่ต้องการจะต่อความยาวสาวความยืดกับบอส บอสอาจพูดถ่วงเวลาเพื่อรอคนมาช่วย

"ลาก่อนนะบอส อย่าได้เจอกันอีกเลย" เขาพูดปิดท้าย

เขาหาเศษผ้าในห้องน้ำมาห้ามเลือดที่ไหลออกจากศรีษะเยอะขึ้น แล้วหนีออกไปทางหน้าต่าง ทางเดิมที่เขาเข้ามา

เข้ารู้สึกไม่สบายใจ แต่อธิบายไม่ได้ทำไมถึงไม่สบายใจ ทำไมผ่านมาอย่างง่ายดายยังงี้ บางทีเขาอาจจะคิดมากก็ได้ หรือว่าผ่านเหตุการณ์ในวันสองวันที่ผ่านมาทำให้เขาเป็นคนหวาดระแวง เขาไม่อยากคิดให้วุ่นวาย เขารีบขึ้นรถแท็กซี่กลับร้านของตาเศษเหล็ก

'เราก็โดนไม้กอล์ฟทั้งลำฟาดหัวมาแล้วนี่หว่า'

เขาคิดในใจ

สะพานใหม่

เขาเดินเข้ามาในร้านอย่างช้าๆ ลางสังหรณ์ยิ่งทำให้เขาไม่สบายใจมากขึ้น แต่ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นเขาจะต้องเข้าไปในร้าน ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม ยิ่งเขาเดินเข้ามาลึกเท่าไหร่า ยิ่งสัมผัสได้ถึงรังสีการฆ่าฟันเพิ่มมากขึ้น

เขาก้าวผ่านประตูด้านในร้าน เขาได้กลิ่นคาวเลือดจนแทบจะอาเจียนออกมา

เหงื่อเขาไหลโชกทั่วตัว ทัศน์กับตาเศษเหล็กนอนจมกองเลือด ข้าของในห้องกระจัดกระจาย ซึ่งเป็นร่องรอยที่เกิดจากการต่อสู้ เบื้องหน้าเขานั่งไว้ด้วยชายวัยห้าสิบเศษ ผมสีดอกเลา กำลังนั่งสูบซิการ์ ถึงแม้ในห้องจะมืดสลัว มีเพียงแสงที่ลอดเข้ามาทางหน้าร้าน แต่จากเค้าหน้าที่โดดเด่นและคุ้นเคยจากสื่อต่างๆ ก็เดาได้ไม่ยากคือ มิสเตอร์คลีน รองนายกรัฐมนตรีจันทรา เกื้อกูลสมบัติพันธ์

ด้านหน้ายืนไว้ด้วยชายในชุดซาฟารี 2คน และด้านหลังยืนด้วยชายในชุดซาฟารี 3คน ทั้ง 5คนมีปืนอยู่ในมือ

"พะนะท่านให้เกียรติมาเยี่ยมถึงที่ น่าจะบอกกันล่วงหน้า พวกผมจะได้เตรียมตัวต้อนรับ" เขาเอ่ยขึ้น

ท่านรองหัวเราะ พูดด้วยเสียงทุ้มหนักแน่นเยือกเย็น ว่า

"ไม่ต้องลำบากหรอกอากิก คนกันเอง ผมเป็นคนไม่ชอบพิธีรีตรองสักเท่าไหร่"

"ผมเดินช้าไปก้าวนึง"

"ไม่หรอก คุณทำดีทุกอย่างแล้ว เพียงแค่การเคลื่อนไหวของคุณอยู่ในการควบคุมของผมหมดแล้ว ตั้งแต่คุณย่างก้าวออกจากห้างบิ๊กซีวงศ์สว่างแล้ว"

"ท่านรองไม่ได้ติดตามพวกผมจากสัญญาณโทรศัพท์มือถือเหรอ"

"ทั้ง 2 อย่าง เราสั่งให้คนเฝ้าที่ประตูเข้าออกทั้งหมดของห้าง แล้วรายงานคนติดตามที่กระจายอยู่ทั่วกรุงเทพ ดังนั้น ต่อให้คุณเนวนซักกี่รอบ ก็หาคนที่ตามรอยสะกดคุณไม่ได้ เพราะเขารอคุณอยู่ตรงนั้นแล้ว มาถึงตอนนี้ผมบอกหมดก็แล้วกันนะ คนที่สะกดรอยไม่จำเป็นต้องแต่งชุดซาฟารีแล้วเดินตามคุณหรอกนะ อาจเป็นคนขายผลไม้ คนขายน้ำปั่น เป็นขอทานก็มีนะ"

เหงื่อเขาเริ่มไหลโชกทั่วตัว เขาไม่คิดว่าอิทธิพลของรองจันทราจะกว้างขวางมากกว่าที่เขาคิด เขาพยายามทำนห้าเรียบเฉยเพื่อข่มความกลัวที่เกิดขึ้น

เขาพูดขึ้น

"ท่านรองจึงยืมผมฆ่าน้องชายต่างแม่ นายชัยชนะ รัศมีวสันต์ ถึงเขาจะขายพวกเรากับคุณ แต่เขาก็เตรียมจะขายคุณเหมือนกัน ถ้าคุณไม่ทำตามที่เขาเรียกร้อง คุณจำเป็นต้องเก็บเขา ไม่สิ ต่อให้ไม่มีเรื่องนี้ คุณก็อยากจะเก็บเขาแต่แรกอยู่แล้ว"

คิ้วของรองจันทราหมวดเข้าหากัน แสดงว่าโกรธถึงขีดสุดที่มีคนรู้ประวัติส่วนตัวของเขาที่ไม่อยากให้ใครรู้ รองจันทราถึงกับขยี้ซิการ์บนโต๊ะอย่างแรง ทันใดนั้น สีหน้าของรองจันทรากลับมานิ่งเรียบอีกครั้ง เหมือนไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไร

ตอนนี้ถึงแม้การต่อสู้ยังไม่เริ่มขึ้น แต่เขาที่อยู่ในสถานะเสียเปรียบพยายามเล่นสงครามจิตวิทยา เพื่อถ่วงเวลาและหาวิธีที่จะหนีเอาตัวรอดไปตั้งหลักอีกครั้ง

"ยังไงผมก็ต้องขอบคุณคุณด้วยนะอากิกที่ช่วยเป็นธุระให้ผม"

รองจันทราพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ

"แต่ถ้าสถานการณ์เป็นตรงกันข้าม คุณก็มีลูกน้องคุณที่ตามรอยผมซ้ำดาบสองอยู่ดี"

รองจันทราหัวเรา

"คุณเก่งตามที่ได้ชัยชนะเคยชมคุณไว้ไม่มีผิด เอาละ ไหนๆคุณก็ใกล้ตายแล้ว ผมจะบอกคุณหมดก็แล้วกันนะ ผมไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าพ่อของผมจะไปมีเล็กมีน้อย ถึงกับมีลูกด้วย จนกระทั่งแม่ของมันตาย มันมาขอเข้าพบผม บอกว่าเป็น้องผม ทีแรกผมไม่เชื่อด้วยซ้ำ แต่มันนำทะเบียนบ้าน สมบัติของพ่อผม อย่าง แหวน สร้อยคอ ผมก้ต้องยอมเลี้ยงดูมัน ไม่งั้นมันขู่จะเอาเรื่องนี้ไปเผยแพร่ จะอยู่งอมืองอเท้าเอาตังค์มันก็กะไรอยู่ ผมเลยให้มันทำหนังสือทำลายศัตรูทางการเมือง คู่แข่งในพรรค ก็ได้คุณนี่แหละที่ช่วยกำจัดคู่แข่งของผม จะเสียเท่าไหร่ ถึงไหนถึงกันอยู่แล้ว"

รองจันทราหยิบซิการ์ขึ้นมาจุดพร้อมกับสูบอย่างใจเย็น เหมือนกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เลือดที่ชโลมทั่วร่างของทัศน์กับตาเศษเหล็กเริ่มแข็งตัวและแห้งแล้ว แต่เลือดบนศรีษะของเขาเริ่มไหลออกมาอีกครั้ง

ชายในชุดซาฟารีที่ยืนข้างหน้ารองจันทรา หยิบปืนออกจากตะเข็บกางเกงอย่างพร้อมเพรียงกัน เหมือนกับรู้หน้าที่ตัวเอง ชายใสชุดซาฟารีรัวยิงกระสุนปืนมาที่ตัวเขา

...........................................................................................................................

"สวัสดีครับพบกับเรื่องเห่า เฮ้ย เรื่องเล่าตอนเช้าๆ ข่าวที่สำคัญของวันนี้จะเป็นข่าวไหนไปไม่ได้นอกจากข่าวอะไรครับคุณกิ๊ก"

"ข่าวหลินปิง เฮ้ย ล้อเล่นค่ะ ข่าวการเข้ารับตำแหน่งนายกรัฐมนตรีอย่างเป็นทางการของคุณจันทรา เกื้อกูลสมบัติพันธ์ ที่มีฉายาทางการเมืองคือ มิสเตอร์คลีน"

"สงสัยเราจะดูซิตคอมมากไปหน่อยนะครับ ครับ เมืองไทยเราก้ได้นายกรัฐมนตรีคนใหม่แล้วนะครับ เป็นคนที่เท่าไหร่ครับ"

"บอกไม่ได้ค่ะ เพราะเป็นคำถามร่วมสนุกกับทางรายการเราค่ะ เพียงโทรศัพท์มาตอบว่าคุณจันทรา เกื้อกูลสมบัติพันธ์เป็นนายกรัฐมนตรีคนที่เท่าไหร่ของประเทศไทย รางวัลวันนี้ก็คือเสื้อรายการเรื่องเห่า เฮ้ย เรื่องเล่าตอนเช้าๆค่ะ"

"สำหรับ 5 ท่านแรกที่ตอบถูกนะครับ จะได้รับเสื้อรายการของเรา ไปชมไปฟังบางช่วงบางตอนในการกล่าวสุนทรพจน์ของคุณจันทราที่กล่าวเมื่อเย็นวานนี้"

กราบเรียนพ่อแม่พี่น้องชาวไทย พี่น้องสื่อมวลชน กระผมนายจันทรา เกื้อกูลสมบัติพันธ์มีความยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ได้มารับใช้พ่อแม่พี่น้อง.............