กลับมาแล้วคับหลังจากที่หายไปนานเป็นเดือนอันเนื่องจากอยู่ในช่วงสอบมิดเทอมเลยไม่มีเวลา พอจะมาอัพคอมก็ติดไวรัสอีกเลยต้องลงโปรแกรมใหม่หมด ไอ้ลงโปรแกรมมันใช้เวลาไม่นานหรอกคับแต่ปัญหาคือผมลงไม่เป็นเลยต้องรอให้คนอื่นมาลงให้กว่าจะได้อัพเนี่ยก็ต้องรอนานจนถึงบัดนี้

ทีแรกก็ว่าจะอัพเรื่องใหม่หละคับแต่เผอิญโดน แท็กจากพี่tungmayก็เลยต้องลงเรื่องที่โดนแท็กก่อนแล้วกันนะคับ

1. ความฝัน

คนเราแน่นอนก็ต้องมีความฝันกันทุกคนใช่มั้ยคับ ผมก็มีเหมือนกันมีทั้งฝันลม ๆ แล้ง ๆ บ้าง ฝันเล่น ๆ บ้าง ฝันไปเรื่อย ๆ บ้าง ฝันถึงใครบางคนบ้าง(แหวะ) แต่ที่ฝันจริง ๆ จัง ๆ ก็ตอนม.ปลายแหละคับคือฝันว่าอยากเรียนหมอ คือไม่ได้บ้าอยากเรียนหมอขนาดนั้นหรอกคับเพียงแค่อยากตั้งเป้าหมายให้มันสูง ๆ ไว้เลยคับเพราะว่าจะทำให้เราตั้งใจเรียนตอนม.ปลายมากขึ้นเพราะเกรดตอนม.3เน่ามาก ก็เลยพยายามตั้งความหวังไว้สูง ๆ มันก็ช่วยได้เยอะจริง ๆ นะคับตอนม.ปลายผมก็อยู่ระดับท็อป ๆ ของห้องมาโดยตลอด เกรดก็โอเคใช้ได้ยกเว้นวิชางี่เง่า ๆ อย่างพละ สุขฯอะไรพวกเนี่ย แต่ในที่สุดก็ไม่ได้หมออยู่ดี ก็รู้สึกผิดหวังอยู่นะคับแต่ก็ไม่ได้เฮิร์ตไรมากมายเพราะคิดว่าเราทำดีที่สุดแล้ว เราทำส่วนของเราเต็มที่แล้วที่เหลือก็เป็นเรื่องที่เราควบคุมไม่ได้อย่างเช่น โอกาส ดวง

อีกสาเหตุนึกที่อยากเรียนหมอคือชอบดูหนังพวกสยองขวัญคับ ก็เลยอยากเจอของจริงบ้างเวลาผ่าศพหรือผ่าคนจริง ๆ แล้วมันจะเป็นยังไง(อันนี้ออกแนวโรคจิตแล้ว)

2. สิ่งที่กลัว

เคยกลัวหลายสิ่งหลายอย่างนะคับอย่างเช่น กลัวตื่นขึ้นมาแล้วทุกอย่างในโลกเปลี่ยนไป(เปลี่ยนไปในทางที่ไม่ดี) กลัวเรียนไม่จบ กลัวเธอจะทิ้งกันจากไปลืมคนที่เคยบอกรัก(พอแล้ว ๆ ออกทะเลไปกันใหญ่แล้ว)

ก็เลยได้ข้อสรุปว่าไม่ว่าเราจะอยู่ไหน จะทำอะไรเรามีความกลัวไปหมดนั่นแหละ นั่นคือเรามีความทุกข์เป็นของธรรมดา ตอนนี้ก็เลยนิ่งกับเรื่องพวกนี้คือกลัวก็กลัวแต่ก็พร้อมจะยอมรับและสู้กับมันคับ แต่ความกลัวก็ดีอยู่อย่างคือทำให้เราตื่นตัว ไม่ประมาทอย่างถ้าเรากลัวเรียนไม่จบเราก็จะยิ่งขยันตั้งใจเรียนมากขึ้น

3. ดอกไม้ที่ชอบ

ดอกไม้ที่ผมชอบอาจดูตลาด ๆ หน่อยคับนั่นคือดอกกุหลาบคับที่ชอบก็ไม่มีไรมากมายก็เพราะมันเป็นสัญลักษณ์แห่งความโรแมนติกก็เท่านั้นเองคับ เวลาเห็นดอกกุหลาบแล้วผมรู้สึกว่าใจเย็นขึ้น ชวนให้เราจินตนาการต่าง ๆ นานา

ตอนนี้มีดอกไม้ที่ชอบขึ้นมาอีกอย่างคือดอกshamrockคับ ไอ้ดอกแชมร็อคนี่แหละคับเป็นสัญลักษณ์ของหลายอย่างอย่างเช่น เป็นดอกไม้ประจำประเทศไอร์แลนด์ เป็นตราสัญลักษณ์ของสโมสรกลาสโกลว์ เซลติก

นี่แหละคับดอกแชมร็อคสัญลักษณ์แห่งความสามัคคี

ดอกแชมร็อคเป็นดอกที่มีความหมายดีมากเลยคับ เพราะมันเป็นสัญลักษณ์แห่งความสามัคคี สามัคคียังไง? สังเกตดอกแชมร็อคดี ๆ นะคับจะเห็นว่าส่วนของดอกจะยื่นออกมาจากจุด ๆ เดียวเหมือนกับจะบอกเราว่าถึงจะมีความแตกต่างกันไม่เหมือนกันแต่ก็สามารถรวมกันได้ สามัคคีกันได้ มีเป้าหมายร่วมกัน อะไรประมาณนั้นคับ

4. เรื่องที่คลั่งไคล้

หัวข้อนี้ค่อนข้างจะใหญ่สำหรับผมนะคับ เพราะผมมีเรื่องคลั่งไคล้หลงใหลเยอะมากเริ่มกันเลยคับ

เรื่องที่คลั่งไคล้เรื่องแรกคือเลขนำโชคผม เลขนำโชคของผมคือเลข13 คับ ไม่ว่าจะใส่เสื้อแข่งบอลรายการไหนถ้าเลือกได้ก็จะขอใส่เบอร์13ตลอดคับ สาเหตุที่ถือเลข13ที่เป็นเลขอาถรรพ์เป็นเลขนำโชคของผมมันเกิดตอนจะสอบเข้าเรียนต่อม.1คับ

คือตอนที่ผมจะสอบจะมีหมายเลขประตัวใช่มั้ยคับปรากฎว่าลงท้ายด้วยเลข13 แล้วที่ ๆ ผมสอบจะเรียกว่าอาคาร3 ห้องที่สอบก็เป็นห้องที่13(ตามหมายเลขห้องสอบ) แล้วเลขที่นั่งหรือตำแหน่งที่นั่งก็เป็นตำแหน่งที่13พอดี ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดไรมากแต่ก็ท้ากับตัวเองว่าถ้าสอบติดโรงเรียนนี้ถือว่าเลข13เป็นเลขนำโชคแล้วกัน แล้วผมก็เกิดติดขึ้นมาจริง ๆ แต่ที่มันอาถรรพ์มากกว่านั้นคือเลขที่ของผมตอนเรียนก็เป็นเลขที่13ด้วยอะไรมันจะบังเอิญซะขนาดนั้น ก็เลยถือเลขนี้เป็นเลขนำโชคของตัวเองถึงแม้จะเป็นหมายเลขunluckyสำหรับบางคนก็ตาม

อีกอย่างที่ถือเอาเลข13เป็นเลขนำโชคคือ ชื่อเล่นของผมขึ้นต้นด้วยตัวB ถ้าสังเกตเลข13ดี ๆ จะเห็นว่ามันเหมือนตัวB

เรื่องที่คลั่งไคล้ต่อมาคือนักฟุตบอลที่ชื่นชอบ หลายคนคงคิดว่าผมชอบแฟรงค์ แลมพาร์ดเนื่องจากชื่อบล็อกชื่อเมล์ของผมจะใช้ชื่อนี้ ใช่คับผมชอบแลมพาร์ดจริงคับ แต่นักฟุตบอลที่ชื่นชอบที่สุดคือฮริสโต สตอยคอฟ(Hristo Stoichkove) นักฟุตบอลทีมชาติบัลกาเรียที่เคยพาบัลกาเรียเข้ารอบรองชนะเลิศฟุตบอลโลกปี1994 ที่ชอบก็เพราะตอนที่ดูบัลแกเรียพบเยอรมันในรอบ8ทีมสุดท้ายฟุตบอลโลก1994 ก่อนแข่งเยอรมันอยู่ที่เหนือบัลกาเรียทุกอย่าง ผมคิดในใจว่าแล้วบัลกาเรียจะเอาที่ไหนสู้ได้ว่ะ วันนั้นบัลกาเรียเล่นกันดีมากคับโดนบุกตลอดแต่ก็ร่วมมือร่วมใจตั้งรับเยอรมันอย่างแข็งขัน บัลกาเรียโดนยิงนำก่อนจากลูกจุดโทษ แต่ก็เป็นสตอยคอฟนี่แหละคับที่ยิงฟรีคิกสุดสวยที่อันเดรียส คอปเคผู้รักษาประตูเยอรมันได้แต่เซฟด้วยสายตาตีเสมอให้บัลกาเรียซึ่งเป็นจุดเปลี่ยนที่ทำให้บัลกาเรียชนะเยอรมันได้2-1(ลูกที่2ที่ได้ก็ได้จากการเปิดของสตอยคอฟด้วย) และวันนั้นสตอยคอฟก็เล่นดีมากถึงแม้จะเป็นกองหน้าแต่ก็มาช่วยทีมตั้งรับกับเยอรมัน

สโมสรแมนฯยูฯก็เป็นสโมสรที่ผมคลั่งไคล้ เชียร์ทีมนี้มาโดยตลอด มีคนบอกว่าคนที่เชียร์แมนฯยูฯเพราะว่ายุคนี้ประสบความสำเร็จก็เลยมีคนเชียร์มาก แต่สำหรับผมไม่ใช่คับ ที่เชียร์แมนฯยูฯก็เพราะมีความรู้สึกถูกชะตาเป็นพิเศษกับทีมนี้(เหมือนเราปิ๊งใครสักคนนั่นแหละคับมันหาเหตุผลไม่ได้ว่าทำไมถึงชอบ.....แหวะ) ซึ่งไม่เกี่ยวกับแมนฯยูฯประสบความสำเร็จเลยเพราะตอนนั้นเพื่อน ๆ ผมเขาก็เชียร์ลิเวอร์พูลกัน ตอนนั้นก็อยู่ระหว่างเลือกว่าเราจะเชียร์ทีมไหนแต่ในใจมันรู้สึกพิเศษ ๆ กับทีมนี้เลยปวารณาตัวเชียร์แมนฯยูฯตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

นี่แหละคับแมนฯยูฯทีมที่ผมเชียร์

เรื่องที่คลั่งไคล้เรื่องสุดท้ายคือศิลปินที่ชื่นชอบ ศิลปินที่ผมชื่นชอบยังอยู่ในใจผมตลอดมาถึงแม้ตอนนี้จะไม่มีแล้ว นั่นคือวงBoyzoneวงบอยแบนด์ที่แตกไปแล้ว จุดเริ่มต้นที่ทำให้ผมชอบวงนี้คือเพลงFather and Sonคับ เพลงนี้ทั้งเพราะ ทั้งเนื้อหาดีเป็นเพลงที่ไม่ได้มีเนื้อหาสาระเกี่ยวกับความรัก(แบบหนุ่มสาวแต่เป็นความรักความห่วงใยของพ่อที่มีต่อลูกชาย) หลังจากนั้นก็ลองฟังเพลงอื่น ๆ ของบอยโซนดูรู้สึกว่าเพราะทุกเพลง(อันนี้เป็นความรู้สึกของผมเองนะคับ) ก็เลยชอบตั้งแต่นั้นมา

แต่ก็เป็นธรรมดาคับตามวัฏจักรของวงการนี้เมื่อมีรุ่งก็มีดับได้เหมือนกัน และผมก็ไม่แปลกใจหรอกที่วงที่ผมชื่นชอบแตกไป เพราะใน5คนของวงนี้มีแค่2คนที่ร้องนำคือRonan KeatingและSteven Gately ผมก็ยังเคยคุยกับเพื่อนที่ชอบบอยโซนด้วยกันเลยว่าบอยโซนไม่น่าจะอยู่ได้นานหรอกเพราะนักร้องนำมีแค่2คนอีกหน่อยก็ดังเดี่ยวกันแล้ว

5. คำพูดติดปาก

คำพูดติดปากของผมก็เปลี่ยนไปเรื่อยคับถ้าเบื่อตอนไหนหรือมีคำที่เด็ดกว่าก็จะเปลี่ยนไปพูดคำนั้น แต่เดียวนี้คำพูดที่ติดปากผมคือ เวนกำ กำ เวนอะไรพวกนี้แหละคับเวลาที่ทำไรผิดพลาดหรือมีอะไรผิดปกติ,ขัดใจ ก็จะสบถมาโดยอัติโนมัติว่ากำหรือเวนกำ

ก็หมดหน้าที่แล้วสำหรับคำโดนแท็กอย่างผม ผมของส่งต่อแท็กให้

พี่มหัศจรรย์แห่งหงส์ฟ้า

nami

Am : pimpon

น้องJanjoong

pabaja

รับแท็กกันด้วยนะคับ