Go back to the past part II in 2004 :

Episode II

บันทึกฝึกงานผลัด 2

โรงพยาบาลโนนสัง   จังหวัดหนองบัวลำภู

ติดตามEpisodeIได้ที่นี่

29 เมษายน 2008

ช่วงวัน2วันนี้พี่แหม่มไปทำบุญ 9 วัดซึ่งเป็นโครงการของจังหวัดนองบัวลำภู  ให้โรงบาลละ 4 คนไป 4 วัน  ตั้งแต่ 28 เมษายน-1 พฤษภาคม  จากนั้นพี่แหม่มก็ลาพักร้อนไปกระบี่ต่อจนถึงวันอังคารที่ 6 พฤษภา  เรียกได้ว่าหยุดยาวกันเลยทีเดียว

การจัดยาจ่ายยาก็จัดอยู่เรทพอดี ๆ ช่วงเช้าอาจจะเยอะหน่อย  พอตอนบ่ายก็มีประปราย  ยาที่จ่ายบ่อยจะเป็นโรคผู้สูงอายุอย่าง  เบาหวาน  ความดัน  โรคหัวใจ  โรคไต  โรคเด็กอย่างเป็นไข้  เห็นว่าง ๆ ยังงี้ใช่จะสบายนะคับพี่อึ่งแกจะคอยถามคำถามให้เราไปค้นตลอด  อย่างวันนี้ก็ให้ไปหาผลิตภัณฑ์พวกสารกำจัดศัตรูพืชทั้งหลายในท้องตลาด  ว่ามีอะไรบ้าง  จัดอยู่ในกลุ่มไหน  และถ้าได้รับมีวิธีการจัดการอย่างไร  ให้อะไรไป

ส่วนงานทั้งอาทิตย์พี่อึ่งให้ไปreviewโรคไมเกรนถึงสาเหตุ  วิธีการรักษา  ป้องกัน

จะเห็นได้ว่างานในโรงบาลไม่ค่อยจะเยอะ  แต่งานที่พี่เขามอบหมายจะทำให้เราไม่ว่างเกินไปจนไม่มีอะไรทำ

2 พฤษภาคม 2008

ดีเจเสียงใส ๆ

ทุกวันพฤหัส  ศุกร์พี่อึ่งให้พวกผมพูดเสียงตามสายตอนเช้า  ให้ผมกับพี่เดชแบ่งกันว่าใครจะเอาวันไหน  อาทิตย์นี้ผมออกวันศุกร์  เรื่องที่จะนำมาพูดเป็นพวกเรื่องที่เป็นสาระความรู้  ความยาวประมาณ 5 นาที

เรื่องที่เป็นสาระความรู้นี่แหละคับมันยาก  ถ้าจะเอาเรื่องยาหรือที่เรียน ๆ มาพูดจะดูวิชาการจ๋าไป  ฟังแล้วเข้าใจยาก  เลยไปsearchตามเน็ตเป็นข้อมูลความรู้เกี่ยวกับสุขภาพ  เพราะถ้าไม่ใช่เว็บที่เป็นเว็บข้อมูลทางวิชาการโดยตรง  คนทั่วไปก็น่าจะเข้าใจได้

ค้นไปค้นมาก็ได้โรคซึมเศร้าจากบล็อกบ้านพี่พลอย  ยังไงก็ขอบคุณสำหรับข้อมูลด้วยนะคับ

วันนี้เป็นวันหวยออกด้วย  พอตอนบ่ายคนในห้องยาลุ้นกันตัวโก่ง  ต่างคก็คิดว่าหวยที่ตัวเองได้มาต้องถูก  แต่พอหวยออกจริง ๆ ก็โดนแด๊กหมด  เลขด่งเลขเด็ดที่ได้มาไม่มีใครถูกกันเลย  วันนั้นหลังจากหวยออกก็ทางใครทางมันล่ะคับ

6 พฤษภาคม 2008

สกุนาเนื้อย่าง

วันนี้เป็นวันแรกที่พี่แหม่มมาทำงานหลังจากไปทำบุญ 9 วัดและไปเที่ยวกระบี่ต่อ  พี่แหม่มซื้อของกินมาฝากห้องยามากมาย  ทั้งขนมหม้อแกง  ฟังทองทอด ฯลฯ ก็กินไปจัดยาไป  จ่ายยาไป

อาทิตย์นี้ทั้งอาทิตย์ผมจะไม่เจอพี่อึ่งเพราะพี่แกเข้ากรุงเทพฯ  ไปประชุมวิชาการเรื่องInfectious Disease(โรคติดเชื้อ)  จนถึงวันที่ 9 โน่นเลย

พี่แหม่มบอกว่าวันนี้จะพาไปเลี้ยงสกุนาเนื้อย่าง  เพราะว่าพวกผมมาได้ 3 อาทิตย์พี่แหม่มยังไม่ได้เลี้ยงอย่างเป็นทางการเลย  เงินที่เอามาเลี้ยงก็ไม่ใช่เงินพี่แกทั้งหมดนะคับ  ก็ดึง ๆ จากส่วนอื่น ๆ รวมกัน เช่น วันนี้ขายกล่องกระดาษได้ร้อยนึงก็เอามาสมทบทุน

ตั้งแต่ฝึกงานมาจนถึงอาทิตย์ที่ 3  รู้สึกว่าวันนี้คนไข้จะเยอะที่สุด  เพราะนั่งพักได้แป๊ปเดียวออรืเดอร์ยาก้มาแล้ว  แถมหมอที่มาใหม่แทนหมอที่ลาไปเรียนต่อก็ฟิตมาก  ตรวจตั้งแต่ 2 โมงครึ่ง  กว่าจะได้กินข้าวก็บ่ายโมงกว่า  นึกว่าตอนบ่ายจะไม่มีคนซะอีก  พอกลับมาออร์เดอร์ยังเยอะเหมือนตอนเช้า  จะปลีกตัวมาทำงานที่พี่อึ่งสั่งก็ไม่ได้  ก็ได้แต่ท่องในใจ "เนื้อย่าง สกุนา กินฟรี ๆๆๆๆๆ"  ช่วยสงบสติได้เยอะเลย

กว่าจะนิ่ง(หมายถึงว่าไม่ค่อยมีคนไข้แล้ว)  ก็ปาเข้าไปบ่าย 3ครึ่งแล้ว  ก็ไม่รุ้ทำไมวันนี้คนไข้ถึงเยอะ  เพราะปกติแล้ววันที่คนไข้เยอะคือวันพฤหัส ศุกร์ซึ่งมีคลินิกเบาหวาน

พอเลิกงานก็ยกขบวนไปสกุนาเนื้อเกาหลีที่อยู่ห่างจากโรงบาลประมาณ 1 กิโล  สุกนาเนื้อย่างเป็นร้านเนื้อย่างที่สั่งเป็นชุดไม่ใช่แบบบุฟเฟต์  ถ้าเป็นร้านเนื้อย่างที่อยู่อำเภอเล็ก  ๆก็ต้องทำแบบนี้อยู่แล้ว  ขืนทำแบบบุฟเฟต์แต่ละวันอาหารคงเหลือเยอะ  ขาดทุนแน่

โปรโมชั่นของร้านคือ  สั่ง 3 ชุดแถม 1  ตอนที่กินพี่แหม่มจะพูดถึงเรื่องที่ไปเที่ยวมา  รวมทั้งพูดถึงหนังที่ดูระหว่างอยู่บนรถ  พี่แกเล่าได้เก่งมากคือ  พูดถึงหนังแต่ละเรื่องไม่กี่นาทีแต่พอฟังแล้วเหมือนกับเราได้ดูหนังเรื่องนั้นด้วย  เพราะพี่แกจะเอาสาระสำคัญมาเล่าได้ประเด็นสำคัญ ๆ ในเรื่องนั้น ๆ อย่างเรื่อง  หม่ำเดียวอะไรนี่แหละ  ศึกโค่นบัลลังก์วังทอง  พี่แกพูดนิดเดียว  แต่ก็พอทำให้รู้สาระสำคัญของหนังแต่ละเรื่องได้

7 พฤษภาคม 2008

หมอใหม่

เมื่อวานจากที่เขียนถึงไปแล้วว่าคนไข้เยอะสุดจากที่เคยฝึกงานที่นี่มา  แต่พอมาวันนี้คนไข้กลับเยอะกว่าเดิม  อีกทั้งหมอใหม่ที่มาแทนหมอเดิม  ตรวจคนไข้ไวมากคือตรวจประมาณ 8 โมงครึ่ง

สาเหตุที่คนไข้เยอะอาจจะเนื่องมาจากอาทิตย์นี้มีวันทำการ 3 วัน  มีวันจันทร์ ศุกร์เป็นวันหยุดขนาบข้าง  คนไข้ก็น่าจะมา 3 วันที่เปิดทำการ  ทำให้วัน2วันนี้คนไข้จะเยอะกว่าทุกวัน  ถ้าเป็นแบบนี้ไม่อยากคิดถึงพรุ่งนี้เลย  เพราะ มีคลินิกเบาหวานด้วย

บ่าย 2 หมอพุกหมอที่ลาไปเรียนต่อ  พาหมอใหม่ 2 คน  มาแนะนำทุกฝ่ายในโรงบาลตามธรรมเนียมปฏิบัติ  หมอทั้ง 2 คนเพิ่งจบใหม่เลย  ชื่อหมอปุ้ยกับหมอติ๊ก  ตอนมาใหม่ ๆ ก่อนมาแนะนำตัว  หมอใหม่ทั้ง 2 คนจะเขียนใบสั่งยาตัวที่ไฮโซ ๆ ที่มีใช้ในโรงบาลใหญ่ ๆ หรือโรงบาลเอกชน  แต่ไม่ดูเลยว่านี่มันโรงบาลชุมชน  ขนาด 30 เตียงยาไฮโซ ๆ คงไม่มี  อาทิตย์ก่อนพี่อึ่งจึงแก้ปัญหาหมอใหม่จ่ายยาประหลาด  โดยการให้บัญชียาที่ใช้ในโรงบาล  ไม่รุว่าหมอปุ้ยกับหมอติ๊กจะคิดว่าทำประชดหรือเปล่า  แต่ยังไงก็ต้องทำเพราะถ้าสั่งจ่ายแต่ยาประหลาด ๆ ก็ต้องเสียเวลาดทรไปบอกเรื่อย ๆ ว่าไม่มียาตัวนี้ในโรงบาล  ไม่เป็นอันทำอะไรกันพอดี

8 พฤษภาคม 2008

เข้าเมืองหนองบัวลำภู

ช่วงเช้าพี่แหม่มพาไปเก็บชาร์ตคนไข้ที่ตึกผู้ป่วยใน  ซึ่งจะแตกต่างจากสรรพสิทธิ์คือ  ที่สรรพสิทธิ์จะมีห้องยาที่รองรับผู้ป่วยในโดยเฉพาะเนื่องจากเป็นโรงบาลใหญ่  มีผู้ป่วยเยอะและแต่ละวอร์ดในโรงบาลจะนำออร์เดอร์มายื่นที่ห้องยาเพื่อที่จะจัดาให้แต่ละวอร์ด

แต่ที่โรงบาลดนนสังเป็นโรงบาลขนาดเล็ก  มีห้องยาห้องเดียว  ทางห้องยาก็เลยไปรับชาร์ตคนไข้ที่วอร์ดเลย  และทำการคีย์ข้อมูลยาที่หมอให้ในแต่ละวัน  ยาตัวใดให้ต่อเนื่องก็จะดูว่าหมอมีการปรับเปลี่ยนอะไรมั้ย  แล้วก็ดูว่าวันนี้หมอได้เพิ่มยาอะไรให้คนไข้  จากนั้นก็บันทึกข้อมูล  แต่จะมาprintฉลาก  จัดยากันที่ห้องยา

กว่าจะรับชาร์ตเสร็จก็ประมาณ 4 โมงครึ่ง  ต่อจากนั้นก็มาเช็คยาที่ห้องยาต่อ  ตามคาดวันนี้มีคลินิกเบาหวาน  อีกทั้งอาทิตย์นี้เปิดทำการแค่ 3 วัน  ทำให้มีผู้ป่วยเพิ่มขึ้นอีก  กว่าจะเสร็จกว่าจะได้กินข้าวก็บ่ายโมงเข้าไปแล้ว

ช่วงบ่ายพี่แหม่มจะพาไปสสจ.(สาธารณะสุขจังหวัด)หนองบัวลำภู  ในตัวเมืองหนองบัวเพื่อพาไปแนะนำตัวกับพี่ ๆ ที่นั่น  เพราะอาทิตย์หน้าพี่แหม่มจะส่งพวกผมไปฝึกงานที่สสจ.  จากวันจันทร์ถึงวันพุธโดยพี่แหม่มได้ติดต่อให้รถโรงบาลให้ไปส่งในตัวจังหวัดทั้ง 3 วันที่เข้าตัวจังหวัด

พอได้รู้ว่าได้เข้าในตัวจังหวัดหนองบัวก็ดีใจ  เพราะตัวจังหวัดก็น่าจะเจริญกว่าที่โนนสังเป็นแน่แท้  แต่พอไปถึงตัวจังหวัดจริง ๆ มันไม่เป็นอย่างที่คิดเลย  มาถึงแรก ๆ ก็แทบไม่เชื่อว่าเป็นตัวเมืองหนองบัว  เพราะมันไม่มีอะไรเลย  เหมือนเป็นอำเภอ ๆ นึงได้เลย  ไม่มีโลตัส บิ๊กซี  KFC Mcdonal มีแต่เซเว่น 4 สาขาเท่านั้น

และเคยได้ยินมาว่าแต่ก่อนไม่มีไฟแดงด้วยซ้ำ  ทำให้บางรายการนำไปตั้งคำถามว่าจังหวัดไหนไม่มีไฟแดง

ตัวเมืองหนองบัวด้านหลังจะถูกโอบด้วยภูพานคำ  ดู ๆ แล้วก็เป็นทัศนียภาพที่สวยงามดี  ใกล้ชิดธรรมชาติ

พี่แหม่มพาพวกผมไปแนะนำตัวพี่ ๆ ที่สสจ.ได้พักนึง  ก็พามากินปลาเผา  ส้มตำที่บึงในตัวจังหวัด  ซึ่งจะเป็นสวนสุขภาพ  ลานกิจกรรม  ลานกีฬา  มีสนามบาส  สนามฟุตบอลในตัว  ทีแรกก็ว่าจะมากินเล่น ๆ ชิว ๆ แต่พอกินไปกินมาก็สั่งเพิ่มเรื่อย ๆ จนอิ่มแทนอาหารเย็นเลย  สรุปแล้วเย็นนี้ตูก็รอดไปอีก 1 มื้อ