The last life in the university at

Ubonrat

Quarter 1

30 มิถุนายน 2008

วุ่นวาย

ชีวิตปีสุดท้ายของการเรียนของผม  นอกจากจะมีเรียนในห้องเรียนแล้ว  ยังมีการฝึกงานโรงบาลอีก 1 เดือน  ตั้งแต่วันที่ 30 มิถุนา- 25 กรกฎา  ที่โรงพยาบาลอุบลรัตน์ จ.ขอนแก่น  สาเหตุที่เลือกก็ไม่มีอะไรมาก  คือ  มีเขื่อนอุบลรัตน์  ว่าง ๆ จะได้ไปเที่ยวเขื่อน  ช่วงซัมเมอร์ผมฝึกงานที่อ.โนนสัง  จ.หนองบัว  อำเภอนี้อยู่ติดกับอ.อุบลรัตน์เลยห่างกันประมาณ 25 โล  เมื่อผมมาฝึกที่นี่ก็เหมือนเรามาที่คุ้นเคย  เพราะ  ถ้าเดินทางไปโนนสังก็ต้องผ่านอ.อุบลรัตน์อยู่แล้ว

การฝึกช่วงนี้ที่โรงบาลอุบลรัตน์จะต่างจากฝึกงานตอนซัมเมอร์คือ  ฝึกงานช่วงซัมเมอร์จุดประสงค์คือ  ให้เรียนรู้ระบบงานของโรงบาล  ทั้งที่เป็นโรงบาลศูนย์และโรงบาลชุมชน  ส่วนการฝึกช่วงนี้จะเน้นไปที่การบริบาลผู้ป่วยเป็นสำคัญ  โฟกัสแคบลง  แต่หนักและยากขึ้น

อ.อุบลรัตน์อยู่ห่างจากตัวเมืองขอนแก่น 50 กิโล  ก็ไม่ใกล้ไม่ไกลมาก  พี่เอกพี่เภสัชหัวหน้าห้องยาบอกว่าจะมีรถโรงบาลอุบลรัตน์ออกจากโรงบาลศรีนครรินทร์ที่อยู่ในม.ตอน 7 โมง 20  แต่ผมกับไอ้จีนไปรอตั้งนานก็ไม่เห็นรถโรงบาลอุบลรัตน์เลย  8โมง20พวกผมเลยตัดสินใจขึ้นรถโดยสารขอนแก่นหนองบัวมาลงที่อุบลรัตน์ถึงประมาณ 9 โมงกว่า ๆ

ไปถึงพี่เอกบอกว่า  บ้านพักที่ติดต่อไปยังไม่ทำความสะอาด  กว่าจะเข้าไปอยู่ได้ก็ช่วงบ่าย ๆ โน่น  ยังไงก็มาจ่ายยา ติดฉลาก  ฝึกอ่านลายมือแพทย์ไปก่อน

ช่วงบ่ายพี่เอกไปประชุม  พี่นาพี่เจ้าหน้าที่ห้องยาเลยเป็นธุระเรื่องที่พักพวกผมแทน  บ้านพักของผมก็อยู่ติดกับบ้านพี่นานั่นเอง  บ้านพักผมเป็นบ้าน 2 ชั้น  ผมไม่ได้พักทั้งหลังนะคับ  เพราะชั้นบนมีพี่พยาบาลพักอยู่  ส่วนผมก็พักชั้นล่าง

พอไปถึงบ้านพักก็ยังไม่ได้ทำความสะอาด  พี่นา(อีกแล้ว)ก็เลยติดต่อแม่บ้านมาทำความสะอาดให้   ที่ชั้นล่างที่พวกผมอยู่ค่อนข้างกว้าง  แบ่งเป็นห้องนอน  กว้างประมาณเมตรกว่า ๆ ยาว 6 เมตร  ก็ถือว่ากว้างทีเดียว  ในส่วนของตัวบ้านถือว่าโอ  แต่ในตัวบ้านมีแต่พัดลมเก่าๆ  แต่ยังใช้ได้ดีอยู่  พี่นาติดต่อประสานงานที่นอน  ผ้าปู  หมอน  อย่างละ 2 ชุดจากทางโรงบาล  ในส่วนที่นอนเห็นว่าไปแย่งนศ.แพทย์ที่มาขึ้นคลินิกที่นี่ด้วย(555)

และก็เป็นพี่นาอีกครั้งที่อนุเคราะห์มอไซค์คอตั๊กแตน  ถ้านึกภาพไม่ออกให้นึกถึงมอไซค์เก่า ๆ ที่ตรงคอรถจะถูกถอดที่หุ้มออกจนเปลือยเหมือนคอตั๊กแตน  เอาไว้ใช้ไปนั่นมานี่  ยังไงก็ขอขอบพระคุณพี่นาไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะคับ  ถ้าไม่ได้พี่คงติดขัดหลายอย่างทีเดียว

นี่แหละคับคือมอไซค์คอตั๊กแตนที่ผมขี่ไปโรงบาลทุกวัน

ตอนเย็นพวกผมไปตลาดกัน  เนื่องจากอ.อุบลรัตน์มีเขื่อนผลิตกระแสไฟฟ้าใช่มั้ยคับ  มีเขื่อนก็ต้องมีภูเขา  ดังนั้น  ที่ตลาดก็จะมีของป่ามาขายเยอะ  ทั้งที่เป็นพวกพืชผัก  อย่างเช่น  สาหร่ายภูเขา  พี่แกบอกว่าไม่ได้เอามาจากในน้ำ  แต่สาหร่ายนี้ขึ้นบนภูเขา  กินสด ๆ ได้เลย 

1 กรกฎาคม 2008

วิชามาร

วันนี้กับพรุ่งนี้พี่เอกไปประชุมที่กรุงเทพ  วันนี้ผมก็เพิ่งเห็นพี่จุ๊บพี่เภสัชอีกคนมาทำงานวันแรก  พี่จุ๊บจะดูแลงานพวกคุ้มครองผู้บริโภค  แต่พี่จุ๊บลาเรียนต่อก็จะมีช่วงที่พี่แกไปเรียน  ช่วงไหนไม่มีเรียนก็จะมาทำงานที่ห้องยา  พี่จุ๊บก็เป็นรุ่นพี่มข.เหมือนกันพี่แกรุ่น 19

ช่วงเช้าทำงานผู้ป่วยนอกทุกอย่าง  ทั้งรับใบสั่งยามาคีย์แล้วปริ๊นท์ฉลากยา  จัดยา  จ่ายยา  ทำได้สักพัก  พี่จุ๊บก็ให้มาคัดลอกยาผู้ป่วยในลงแฟ้มประวัติผู้ป่วยใน  ที่นี่จะจัดยาแบบ 7 days dose คือ  จัดยาให้ผู้ป่วยในใช้ 7 วันไปโลด  เนื่องจากกำลังคนไม่พอ

ที่หอ้งยาโรงบาลอุบลรัตน์ขณะทำงานก็เปิดเพลงไปด้วย  ตั้งแต่เมื่อวานถึงวันนี้เหมือนพี่แกจะเล่นแผ่นเดียวตลอด  ตั้งแต่เช้าวันจันทร์  บ่ายวันจันทร์  มาวันอังคารก็เปิดแผ่นเดิมอีก  จนจะจำได้แล้วว่าทั้งแผ่นมีเพลงอะไรบ้าง

นอกจากจะเปิดแผ่นเดียวแล้ว  เพลงที่พี่แกเปิดก็จะเป็นเพลงเก่า ๆ คือ เก่าไปประมาณ 10 ปีได้  เพลงใหม่ ๆ ในช่วง 2-3 ปีที่ผ่านมาไม่มีเล็ดรอดออกมาเลย  เพลงที่มีในแผ่น ก็เช่น  วิชามารของเท่ห์ อุเทน  พรหมมินทร์ เพลงนี้ดังประมาณปี 1993(มั้ง)  ตั้งแต่ผมอยู่ป.3เลย, ลอยกระทงวันสงกรานต์ของอ่ำ อัมรินทร์ นิติพน ตั้งแต่ยังไม่ได้เมียนู่น,How do Iive,I don't want to miss a thing ของ Aerosmith,เพลงประกอบละครพริกขี้หนูกับหมูแฮมที่หมิวแสดง,เพลงประกอบละครรักเดียวของเจนจิราที่แสดงโดยจอย ศิริลักษณ์ กับ วิลลี่

พูดถึงเพลงวิชามารแล้ว  เพลงนี้ดังมากคับ  ตอนนั้นผมก็มีโอกาสอุดหนุนความดังของคุณพี่เท่ห์ด้วย  แต่ด้วยเทคโนโลยีที่จำกัดในสมัยนั้น  เครื่องเล่นเทปผมเป็นบ้าไรไม่รู้กินเทปพี่เท่ห์ของผมขาด  ทำให้ฟังไม่ได้  พอไม่ได้ฟังนาน ๆ เข้าเพลงของเท่ห์ก็อยู่ในความทรงจำที่ถูกซ่อนไว้ของผม  รอวันที่ผมจะได้ฟังอีกเพื่อระลึกถึงมันอีกครั้ง(เคยรู้สึกแบบนี้มั้ยคับว่าของบางอย่าง  สถานที่หรืออะไรก็ตามที่เรามีความรู้สึกว่าจะได้เจอ  ได้พบ  ได้ฟังอีก  เราก็จะได้พบได้เจอกับมันอีกครั้ง  ไม่วันใดก็วันหนึ่ง)

ถึงแม้เพลงวิชามารจะถูกลืมไปตามกาลเวลา  แต่สำนวน,คำพูด  หลาย ๆ คำในเพลงนี้  คนในปัจจุบันนี้ยังใช้กันอยู่เหมือนเป็นคำทั่ว ๆ ไป  ไม่ต้องอธิบายก็เข้าใจตรงกัน

วิชามาร  ก็ตรง ๆ ตัวเลยนะคับ  สำหรับการใช้วิธีการที่ไม่ใช่วิธีปกติที่คนธรรมดาเขาทำกันหรือใช้วิถีที่ไม่ถูกต้อง

ชัวร์ ถึงแม้คำนี้จะมาจากภาษาอังกฤษคำว่า sure  แต่ผมคิดว่าเราเอาคำนี้มาใช้เพราะเพลงนี้แหละ  ตอนนั้นผมรู้จักและใช้คำนี้จากเพลงวิชามาร

ไม่ตายก็เลี้ยงไม่โต  ผมไม่รู้ว่าสำนวนนี้มาก่อนเพลงนี้หรือไม่  แต่ผมชัวร์เลยว่า  คนนิยมใช้สำนวนนี้  เพราะเพลงวิชามารคับ

ประวัติซ้ำรอย  อาจปนเปกับเพลงประวัติศาสตร์ของคริสตินา  อากีลา  แต่ก็ถูกนำมาใช้อย่างแพร่หลาย  เมื่อเกิดเหตุการ์เดิมซ้ำอีก(same old story)

มารยาร้อยเล่ห์กล 

เท่ห์  ก็เป็นคำฮิตที่ใช้กันแร่หลายจนทุกวันนี้   คำนี้ไม่มีใครนิยามได้  แต่ก็เข้าใจกัน

เพลงของเท่ห์ตอนนั้นนอกจากเพลงวิชามารที่ดังแล้ว  ยังมีเพลงเพราะ ๆ อีกหลายเพลงในอัลบั้มนี้  ไม่ใช่เพราะเพลงเดียวทั้งอัลบั้ม  อย่างเพลงโกหกหน้าตาย  เชือดนิ่ม ๆ  ฟังดูจากชื่อเพลง  สำนวนที่ใช้ในเพลงก็มีการเสียดสีการเมืองนะคับ  อย่าง วิชามาร  โกหกหน้าตาย ฯลฯ 

แต่เพลงที่ผมชอบมากที่สุดคือเพลง  ทนดูไม่ได้ ติดตามฟังได้ที่ข้างล่างบล็อกเลยนะคับ

2 กรกฎาคม 2008

หนังแก้บน

ที่โรงบาลอุบลรัตน์จะมีคลินิกเบาหวานทุกวันพุธ พฤหัส  เมื่อพูดถึงคลินิกเบาหวานก็ย่อมหมายถึง  วันนั้นผู้ป่วยจะต้องเยอะ  จ่ายยาเป็นระวิง  ยาที่จ่ายก็จะเป็นซีรีส์เดิม ๆ พอมาวันนี้ก็ตามคาดคับ  ก็ยังดีหน่อยที่ตอนบ่ายไม่ค่อยมีคน  นับคนได้เลย  อย่างวันนี้ตั้งแต่บ่าย1- บ่าย 4  มีคนไข้ไม่ถึง 10 ราย

ตอนบ่ายงานเข้าไปเก็บเคสแพ้ยา  ผู้ป่วยเด็ก 2 ขวบ  มาด้วยอาการชัก  หมอให้ยาBactrim  ซึ่งเป็นยาปฏิชีวนะ  ผมมาซักถาม  ตรวจสอบดูก็สรุปได้ว่ายาที่เราสงสัย  ทำให้เกิดการแพ้จริง ๆ เมื่อสรุปเคสเสร็จ  ผมขอบัตรแพ้ยาจากพี่จุ๊บเพื่ออกบัตรแพ้ยาให้คนไข้เวลาที่ไปรักษาที่อื่นหรือไปร้านยา  คนไข้จะต้องแสดงบัตรแพ้ยา  ทำให้แพทย์หรือเภสัชรู้ว่าเด็กแพ้ยาอะไร  จะได้ไม่จ่ายตัวนั้น

แต่พี่จุ๊บบอกว่า  ที่หอ้งยาไม่มีบัตรแพ้ยา  รบกวนให้ผมพิมพ์ใหม่  ปริ๊นท์แล้วออกบัตรแพ้ยาให้คนไข้เลย  ยังไม่ทันได้ตั้งตัวอะไร  จู่ ๆ ก็มาได้พิมพ์บัตรแพ้ยาเองซะงั้น  เมื่อออกบัตรเสร็จก็ให้พี่เขาเซ็นกำกับอีกที  เผื่อคุกเผื่อตารางถามหาจะได้ไม่ใช่เรา5555

ที่บ้านพักผมอยู่ห่างจากศาลหลักเมืองประมาณ 300 เมตร  ตรงศาลหลักเมืองถูกโอบไว้ด้วยภูเขา  ด้านหลังศาลหลักเมืองจะเป็นสนามฟุตบอล  มองดูจากภายนอกสนามน่าจะดี  หญ้าขึ้นเต็ม  เหมาะสำหรับเตะบอลเล่นมาก  แต่ยักไม่มีใครเล่น  ที่ข้างสนามฟุตบอลเป็นลานกีฬาปูลาดด้วยซีเมนต์  ตอนเย็น ๆ จะมีเต้นแอโรบิกกัน

ก็เพราะอยู่ใกล้ศาลหลักเมืองนี่แหละประมาณทุ่มครึ่ง-4ทุ่มครึ่งของทุกวัน  จะมีฉายหนังแก้บนทุกวัน  ช่วงเวลานี้ผมก็ต้องทนเสียงฉายหนังไป  ห่างแค่ 300 เมตรเอง  เสียงดังมาก  ไม่ดูก็เหมือนได้ดูล่คับ  เพียงแต่ไม่เห็นภาพเท่านั้น

  3 กรกฎาคม 2008

คุมห้องยา

เภสัชห้องยามี 3 คนคับ คือพี่เอกหัวหน้าห้องยา  พี่จุ๊บ  พี่หญิงตอนนี้ลาคลอดอีก 1 เดือนถึงจะมาทำงาน

พี่เอกติดประชุม  พี่จุ๊บลาไปทำสัญญาอะไรนี่แหละ 1 วัน  อ้าว  เป็นเรื่องสิคับ  วันนี้ไม่มีเภสัชอยู่เลย  พี่ ๆ เจ้าพนักงานก็เลยยกอำนาจคุมห้องยาให้แก่พวกผมซะงั้น  แต่ก็เหนื่อยคับทั้งเช็คยา  คีย์ยา  จ่ายยา  คือ  ทำทุกอย่างเลย  แถมวันนี้มีคลินิกเบาหวานด้วยยิ่งเยอะเข้าไปใหญ่

ภาระกิจแรกหลังจากที่พี่ ๆ เขายกให้ผมคุมห้องยาคือ  ไอ้เพลงเก่า ๆ ที่ชอบเปิดวนไปวนมาก็เปลี่ยนแ-งซะเลย  ให้มันทันสมัยหน่อย  แต่ก็ถือว่าเก่าอยู่ดี  อย่างเพลง  อยู่ต่อไปโดยไม่มีเธอของ blackhead,อย่าขอหมอลำ,คนสุดท้ายของอัสนี-วสันต์,กุมภาพันธ์  ถึงจะใหม่ขึ้นมานิด  แต่ก็ยังดีกว่าเปิดแผ่นเดิมซ้ำไปซ้ำมาจนเราจะจำได้หมดแล้วว่ามีเพลงไหนบ้าง  ลำดังเท่าไหร่

ไอ้เรื่องเปลี่ยนเพลงที่เล่าเมื่อกี๊ไช่ว่าผมไปเปลี่ยนเองหรอกนะคับ  จากที่ฝึกมา 4 วัน  ก็เริ่มจะสนิทกับพี่ ๆ เขาก็เลยลองคุยดูว่า  เพลงที่เปิดมีแผ่นเดีวเหรอ  พี่ ๆ ก็หัวเราะกัน  แล้วบอกว่ามันก็มีหลายแผ่นอยู่  แต่ไม่มีใครมาเปลี่ยนเท่านั้นเอง  มาถึงก็กดplayกันเลย  ถ้าน้อง ๆ อยากฟังแผ่นอื่น  จัดให้55555

โรงบาลนี้ดีหน่อยตรงที่ถึงตอนเข้าคนจะเยอะมืดฟ้ามัวดิน  แต่ตอนบ่ายไม่มีคน  แทบนับคนได้เลย  อย่างวันนี้ตอนบ่ายมี 8 คนได้

4 กรกฎาคม 2008

ให้ความรู้ผู้ป่วยวัณโรค

ทุกวันศุกร์แรกของเดือน  ทางโรงบาลได้จัดให้วันนี้เป็นคลินิกวัณโรค  เป็นความร่วมมือดูแลผู้ป่วยแบบสหวิชาชีพ  เพื่อให้ผุ้ป่วยวัณโรคทานยาครบตามใวลา  เพราะวัณโรคเป็นโรคที่หายขาดได้  ถ้ากินยาครบ  ถูกขนาด  ถูกเวลา  ถ้าไม่รับประทานตามที่กำหนด  มีโอกาสที่เชื้อจะดื้อยาและใช้เวลาในการรักานานขึ้นกว่าปกติ

โดยปกติการรักษาวัณโรคจะใช้เวลา 6 เดือนในการรักษา  ถ้ากินยาครบ  ไม่เกิดผลข้างเคียงจากยาหรือสามารถทนผลข้างเคียงของยาได้  ทีแรกผมก็ไม่เชื่อ  เพราะมันดูเว่อร์ไป  อะไร 6 เดือน  หายขาดจริง ๆ เหรอ  แต่พอผมเจออาจารย์หมอที่ท่านติดวัณโรคจากผู้ป่วย  แล้วใช้เวลาในการรักษา 6 เดือนตามทฤษฎีเป๊ะเลย  ผมเลยเชื่อ

ผลข้างเคียงโดยหลัก ๆ ของยาวัณโรคซึ่งจะเป็นอุปสรรคในการรักษาคือ

1. ตัวเหลือง  ตาเหลือง  นี่คือสัญญาณของโรคตับที่เกิดจากยาบางตั  ถ้าเป็นแบบนี้หมอเขาจะเช็คดูว่ายาตัวไหนที่ทำให้เกิด  จะได้ถอนออกจากแผนการรักษา  แล้วปรับเปลี่ยนแผนการรักษาใหม่  ซึ่งจะทำให้รักษานานกว่าปกติ

2. เกิดผื่น  แดงตามตัว  อันนี้พอแก้ไขได้โดยการให้ยาแก้แพ้

3. ตามัว เดินเซ  ถ้าเกิดหลังจากกินยา  แสดงว่าเป็นผลจากยาชัวร์  ถ้าเป้นแบบนี้หมอจะเอายาที่ทำให้เกิดตามัวออก  แล้วเปลี่ยนแผนการรักษาใหม่  ซึ่งก็จะใช้เวลาในการรักษานานอีก

4. ปัสสาวะสีส้ม สีแดง  ถ้าเป็นเด็ก ๆ คงชอบแน่ที่ฉี่ตัวเองมีสี(55)  ฉี่เป็นสีก็ไม่มีผลอะไรมาก  สามารถให้ยาตัวเดิมต่อได้

คนไข้มีตั้งแต่วัยหนุ่มจนถึงวัยชรา  แต่ส่วนใหญ่จะเป็นคนแก่  คนไข้ก็เป็นกันเองดี  สงสัยอะไร  มีผลข้างเคียงอะไรก็พูดคุยแลกเปลี่ยนอย่างเป็นกันเอง  ไม่มีอาการวิตกกังวลที่ตัวเองเป็นวัณโรค

ช่วงบ่ายปกติแล้วจะไม่ค่อยมีคน  แต่วันนี้เป็นไรไม่รู้เปิดมาบ่ายหนึ่ง  ใบสั่งยาเต็มเลย  ผมต้องจัดยามือเป็นระวิง  ให้พี่เอกโซโลจ่ายยาคนเดียว  กว่าคนไข้จะหมดก็ปาเข้ไปบ่าย 3 แล้ว

นี่ก็เพลงทนดูไม่ได้  ของ เท่ห์ อุเทน  พรหมมินทร์คับ

 

เนื้อเพลง ทนดูไม่ได้

ก่ อ น ใ จ ฉั น..นั้ น รั ก เ ธ อ..ยิ่ ง สิ่ ง ใ ด
ผิดเพียงไหน..มิเคยเคือง..โกรธสักที
แต่มาครั้งนี้..ห้ามใจ..ไว้ไม่ไหวจริง-จริง
เลือดในกายร้อนพุ่งเป็นควันพล่าน..ออกมา

เจอะตำตา เห็นชัดเจน..และโป่รงใส
เธอคู่เคียงใครก้าวเดินไป..ต่อหน้าตา
สุดจะทนดูเธอหยามใจกันพลันรีบเดิน..เลี่ยงมา
ครั้งนี้ตำตา..และสุดจะตำใจที่สุดเลย

*วันหนึ่งหรอกหนาแล้วจะรู้สึก
. . แ ล้ ว เ ธ อ จ ะ รู้ สึ ก . .
..วันใดเธอเดินทางพลาดไป..
เจ็บปวดใจใครจะดูแลและสนใจ
จะโกรธ-จะแค้นเธอสักเท่าไหร่
. . ก้ อ ทำ ใ จ ไ ม่ ไ ด้ . .
เธอจะเป็น-จะตายทั้งคน..ทนดูไม่ได้